Sometime...... บางครั้ง... ความรัก... ก็เข้ามาหาเราเพื่อให้เราเรียนรู้... มิใช่ให้เราครอบครอง ไม่ผิด..หากจะรักคนมีเจ้าของ.. แต่..จะผิด...หากเข้าไปทำหน้าที่ซ้ำซ้อนคนอีกคน หน้าที่ของความรัก คือ การเดินไปมอบความรัก.. และ..ยืนเฉย ๆ เพื่อรับมัน.. ไม่ใช่ดิ้นรนเพื่อให้ได้มาในห้วงรัก.. การถูกรัก..มันสุขใจ..การมอบความรักมันอิ่มเอม... และ..เมื่อได้รับการปฏิเสธ..มันทรมาน.. ความรัก...จะเกิดขึ้นเมื่อเกิดการถ่ายเทพลังอันอ่อนโยน ..ของ..คนสองคน ความรัก...มิใช่...การเข้าไปเป็นชีวิตเขา แต่คือการเข้าไปอยู่ข้าง ๆ ชีวิตเขา คนบางคน..เหมาะที่เกิดมาเพื่อให้เรารัก.. .แต่...ไม่เหมาะที่จะร่วมชีวิตด้วย ความรัก...ระยะแรกทำให้ร่างกายหลั่งสารกระตือรือร้น ทำให้มนุษย์ทำทุกอย่างให้ได้มาซึ่ง...ความรัก แฟน...คือ...เพื่อนคู่คิดหน้า ในวันที่ความรักคงที่..สารกระชุ่มกระชวยงดทำงาน.... สิ่งเดียว...ที่จะทำให้อยู่ด้วยกันได้ตลอดไป..คือ..ความเข้าใจล้วน ๆ.. ความห่างไกล..มันทรมาน... เวลาเจอกันจึงหอมหวาน... และ...เป็นความทรงจำที่เก็บไปนั่งเพ้อฝันได้ ใน...วันจากบุคคลไม่พึงประสงค์สำหรับทุกคู่รัก... มักจะเดินทางมาโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย ผู้ชายแสดงความรักด้วยการกระทำ... ขณะที่...ผู้หญิงอยากรู้ว่ารักจากคำพูด ความรัก...ไม่ต้องการ...แค่วันเดียว ความรัก...ไม่ต้องเกี่ยว...กับวันไหน ความรัก...ไม่ต้องมี...เวลาใด ความรัก...ไม่ต้องใช้...ให้ใครชี้ ความรัก...ไม่ต้องมี...ข้อวิจารณ์ ความรัก...ไม่ต้องการ...การกดขี่ ความรัก...ไม่ต้องให้...ใครตราตี ความรัก...ไม่ต้องมี...เส้นพรมแดน ความรัก...ไม่ต้องรอ...ข้อพิสูจน์ ความรัก...ไม่ต้องพูด.ไม่ต้องการ...การตอบแทน ความรัก...ไม่ต้องแค่...หัวใจคน ความรัก...ไม่ต้องการ...การเป็นต่อ ความรัก...ไม่ต้องรอ...ขอเหตุผล ความรัก...ไม่ต้องย้ำ...ความมีจน ความรัก...ไม่ต้องทน...ที่จะรัก...
Free CursorsMyspace LayoutsMyspace Comments

หนึ่งนาทีที่ยาวนาน - แอน ธิติมา ประทุมทิพย์

ตราบใดที่พรุ่งนี้ยังเช้า ชีวิตเราคงยังต้องก้าวเดิน